ไอโฟน x เป็นตัววัดความเจริญกับหนังที่โดนแบน

ทุกครั้งที่มีข่าวคราวการแบนหนังไทยหรือห้ามฉายขึ้นมาสักเรื่องในบ้านเรา สังคมก็มักจะเจาะเกาะติดประเด็นนี้อย่างไม่ขาดสาย ว่าอะไรทำไม หนังถึงโดนแบน พอมีกระแสปุ๊บทุกสิ่งอย่างก็จะถูกโหมกระพืออย่างรุนแรงจนเป็นเหมือนไฟลามทุ่ง ที่สว่างแวบเดียวแล้วก็หายไป แต่ร่องรอยความเสียหาย ผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์นี้คือสิ่งที่ยังคงอยู่ และอาจจะไม่ได้รับความสนใจมากเท่าไรนัก ในยุคที่ผู้คนเดิน ถือ ไอโฟน x กันทั่วบ้านทั่วเมือง ดังนั้น ถือได้ว่า ไอโฟน x เป็นตัววัดความเจริญทางด้านวัตถุและเทคโนโลยี การแบนหนังหรือภาพยนตร์ในยุคนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลย ไม่ว่าด้วยเห็นผลใดๆ เนื่องจากเป็นสิทธิพื้นฐานที่ทุกคนควรได้รับรู้เนื้อหา และนำมาคิดและวิเคราะห์เอาเอง ..

ไอโฟน x

อย่างไรก็ตาม ในประเทศไทยนั้น จะมีหน่วยงานคณะกรรมการตรวจพิจารณาภาพยนตร์ หรือกองเซ็นเซอร์ คือผู้ที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในการแบนหนังเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ซึ่งได้ยึดเอาพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ.2551 ด้วยมาตรา 25 ภาพยนตร์ที่จะนำออกฉาย ให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายในราชอาณาจักรต้องผ่านการตรวจพิจารณาและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์และวีดิทัศน์

โดยคณะกรรมการที่จะสามารถตรวจพิจารณาภาพยนตร์จะประกอบไปด้วย 7 คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิด้านภาพยนตร์ วีดิทัศน์ โทรทัศน์ ศิลปวัฒนธรรม หรือการคุ้มครองผู้บริโภค ซึ่งต้องแต่งตั้งจากเจ้าหน้าที่ของรัฐจำนวนไม่เกิน 4 คน และจากภาคเอกชนจำนวนไม่เกิน 3 คน คณะกรรมการทั้ง 7 คน จะเป็นผู้พิจารณาและกำหนดประเภทของหนังที่จะออกฉายในบ้านเรา โดยแบ่งเป็น 7 ประเภท

  • ภาพยนตร์ที่ส่งเสริมการเรียนรู้และควรส่งเสริมให้มีการดู
  • ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้ดูทั่วไป
  • ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบสามปีขึ้นไป
  • ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไป
  • ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบแปดปีขึ้นไป
  • ภาพยนตร์ที่ห้ามผู้มีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีดู
  • ภาพยนตร์ที่ห้ามเผยแพร่ในราชอาณาจักร

ตัวอย่างภสพยนตร์ที่โดนแบนในอดีต แมลงรักในสวนหลังบ้าน จากผลงานการกำกับของ ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ เป็นเรื่องราวของครอบครัวที่มีพี่คนโตเป็นสาวประเภทสอง และน้องที่รับไม่ได้กับการที่พี่เป็นสาวประเภทสองจึงหนีออกจากบ้าน และนำไปสู่การขายบริการ โดยคณะกรรมการเซ็นเซอร์ระบุว่า “ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน” เพราะมีการนำเสนอความรักของคนเพศเดียวกัน การมีอาชีพโสเภณี การสูบบุรี่ ดื่มสุรา และการร่วมเพศโดยที่เห็นอวัยวะเพศ ทำให้หนังถูกแบนไปในทันที

ซึ่งเส้นทางการต่อสู้ของธัญญ์วารินเพื่อให้หนังของตัวเองกลับมาฉายได้นั้นก็ได้มีการยื่นขอรับการพิจารณาใหม่ถึง 2 ครั้ง และขออุทธรณ์ทั้ง 2 ครั้งเช่นกัน จนในที่สุดศาลปกครองได้อ่านคำตัดสินในวันที่ 25 ธันวาคม 2558 โดยพิจารณาว่า หากตัดฉากร่วมเพศที่เห็นอวัยวะเพศเป็นเวลา 3 วินาทีออกไป จะสามารถฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ในเรต 20+ ทำให้หนังเรื่องดังกล่าวได้กลับมาฉายตามโรงหนังอิสระในบ้านเรา

ซึ่งคล้ายกับกรณีของ ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง โดยผู้กำกับ นนทวัฒน์ นำเบญจพล ซึ่งเป็นภาพยนตร์สารคดีท่องเที่ยวที่ว่าด้วยการเดินทางอันเริ่มจากความอยากรู้อยากเห็นของวัยรุ่นกรุงเทพฯ คนหนึ่ง ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของคนต่างจังหวัดและคนที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนนั้นดำเนินชีวิตและมีทัศนคติต่อเรื่องราวต่างๆ ในสังคมไทยอย่างไร ซึ่งเป็นการหยิบเอาประเด็นความขัดแย้งในสังคมไทยที่เกิดขึ้นในขณะนั้นจริงๆ มาถ่ายทอด เพียงอ่านเรื่องย่อคร่าวๆ คงไม่แปลกใจที่หนังเรื่องนี้จะไม่รอดจากการถูกแบน ถึงแม้ว่าจะได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามเมื่อออกฉายก็ตาม โดยคณะกรรมการเซ็นเซอร์ให้เหตุผลว่า “ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน” แต่หลังจากนนทวัฒน์ได้เข้าพบคณะกรรมการและยอมตัดฉากที่เป็นปัญหา ที่แสดงสัญลักษณ์สถาบันพระมหากษัตริย์ ความขัดแย้งระหว่างไทย-กัมพูชา ซึ่งเมื่อตัดฉากที่ว่าออก ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง ก็ได้กลับมาฉายอีกครั้งโดยไม่ต้องแม้กระทั่งยื่นอุทธรณ์ แต่ถ้าหากลองมองในมุม พ.ร.บ. ภาพยนตร์ 2551 ที่ระบุไว้ในมาตรา 27 ว่าภาพยนตร์ข่าวหรือเหตุการณ์ที่เกิดไม่ต้องผ่านการตรวจพิจารณาและได้รับอนุญาตให้ฉายได้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *